Το ανά χείρας πόνημα του Νικολάου Χωραφά (1896-1974) είναι πράγματι ένα κλασικό έργο των Ποινικών Επιστημών, καθώς διατηρεί την αξία του και συνεχίζει να είναι απαραίτητο σε κάθε Ποινικολόγο. Και τούτο, όχι μόνο διότι αναλύει με σαφήνεια, εμβρίθεια και αυθεντικότητα τις βασικές και κατ’ουσίαν διαχρονικές έννοιες του Γενικού Μέρους του Ποινικού Δικαίου, με αναφορές μάλιστα στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, αλλά και διότι έχει μια ανυπέρβλητη λογική ακολουθία και συνοχή, σε βαθμό που και μία ακόμη λέξη εάν αφαιρεθεί από το κείμενο ή τροποποιηθεί, να αλλοιώνεται η όλη αρχιτεκτονική και ουσία του.
Κρίθηκε, επομένως, αναγκαίο να επανεκδοθεί το έργο αυτό, με βάση την ένατη έκδοση που είχε επιμεληθεί ο αείμνηστος Εισαγγελέας Αρείου Πάγου και Πανεπιστημιακός Καθηγητής Κωνσταντίνος Σταμάτης, ώστε το έργο να γίνει «κτῆμα ἐσαεί» και των νεότερων νομικών, οι οποίοι δεν έτυχε να το διδαχθούν στο Πανεπιστήμιο, ούτε και είναι σε θέση να το κατανοήσουν πλήρως στο γλωσσικό ιδίωμα της καθαρεύουσας, στο οποίο αυτό ήταν αρχικά διατυπωμένο (από τον Πρόλογο του επιμελητή της δέκατης εκδόσεως).